Santa Maria Kilisesi’ndeki saldırıda hayatını kaybeden Tuncer Murat Cihan’ın komşusu konuştu
![](https://yalihuyukhaber.com.tr/wp-content/uploads/2024/01/santa-maria-kilisesindeki-saldirida-hayatini-kaybeden-tuncer-murat-cihanin-komsusu-konustu-nLMNO1UF-780x470.jpg)
SARIYER’deki Santa Maria Kilisesi’nde Pazar ayini sırasında silahlı saldırıda hayatını kaybeden 52 yaşındaki Tuncer Murat Cihan’ın 30 yaşındaki komşusu konuştu. Cihan’ı anlatan Faik Nurbuldu, “Tuncer Murat Cihan sakin, kimseye zararı olmayan bir insandı, yüzde 80 engelli olduğu için annesi onu yalnız bırakmazdı.”
52 yaşındaki Tuncer Murat Cihan, Sarıyer’deki Santa Maria Kilisesi’nde pazar ayini sırasında silahlı saldırıda hayatını kaybetti. Cihan’ın 30 yıllık komşusu Faik Nurbuldu, “Murat Bey 30 yıldır komşumuz. Birlikte yaşıyoruz. Şu anda dördüncü katta oturuyorlar, biz yedinci katta oturuyoruz. Yaklaşık 30 yıldır birlikteyiz.” .Kentsel dönüşümden önce binamızın bahçesi vardı sabahları.Murat Bey sabahları orada oturur kahvaltı yapardık, annesi de gelirdi.Her zaman birlikte kahvaltı yapardık.Sakin bir çocuktu. .Korkusuz gazeteleri alır,spor okurdu.Dünyadaki bütün bilgileri tek tek takip ederdi.Kimseye zararı olmayan sakin bir insandı.Çoğunlukla benimle sohbet ederdi..Ailesinden sonra, Onun en çok diyalog kurduğu kişi benim.Yabancı ülkelerden gelen haberleri okurdu.Kimsenin ajans düşünmediği Türkiye’deki tüm haber ve ajansları okur, bilgi alırdı.Çok bilgili bir insandı. Aklı çok çalışıyordu, Sarıyer’e gitmiyordu, annesinin yanındaydı, annelerinin yanındaydı. Arkadaşları var. Şişli’de bir yerleri var. Her gün oraya giderlerdi. Sabah gidip akşam dönüyorlardı. Tesadüfen o gün Sarıyer’e gitti. Bir arkadaşı bize gelin diyor. Bir kahve içersin. Annesinden de izin alıyor. Arkadaşlarım var, onların kilisesine gideyim diyor. O anda teröristlerin girmesinden 5 saniye sonra kiliseye giriyor. Mermi ateşlendiğinde ölür. Hiçbir sorunu yoktu. Sakin, kendi dünyasında. Bunların yüzde 80’inin engelli ve emekli olduğunu düşünüyorum. Annesi ve kız kardeşiyle birlikte yaşıyordu. Ayrıca bir ağabeyi de var. Başka bir yerde yaşıyor. Üçü, anne, kız ve Murat bir arada otururlardı. Burada onu benim kadar tanıyan kimse yok. Çünkü her gün sabahları oturup sohbet ederdik. Bu yüzden hep güzel şeylerden bahsettik. Hiçbir kötü alışkanlığı yoktu. Yani çocuk boşuna gitti. İyi bir arkadaşımızdı. Annesi onu yalnız bırakmazdı. Yüzde 80 engelli olduğu için gittiği her yere birlikte giderlerdi. Kendisi uygun bir arkadaşımızdı. “Allah ona rahmet etsin ve mekanını cennet eylesin” dedi.